Hondenfotograaf

Over Maud - hondenfotograaf

Van kleins af aan was ik al gek op honden. Een uitpuilende boekenkast, allerlei hondengadgets en prullaria zijn daar het bewijs van. Helaas mocht ik nooit een eigen hond. Gelukkig waren er wel genoeg honden in de familie. Zo hadden mijn opa en oma hadden een hele lieve Golden Retriever Tommy (die ruim 13 jaar is geworden), met hem ben ik echt opgegroeid. Ook in de rest van de familie was er 'genoeg hond'. Bij drie tantes liepen er door de jaren heen Berners, kruising Labradors, Mechelaars en Beagles. 

Door Tommy kwam ik in aanraking met het fotograferen. Het begon met het af en toe eens spelen met de spiegelreflex van mijn vader en later kreeg ik voor mijn verjaardag mijn eerste digitale camera, een kleine Sony.

In 2004 was het dan zo ver, ik kreeg mijn eigen hond! Dit werd Ollie, een Grote Zwitser. In april hebben we hem opgehaald uit Zwitserland. In 2006 kwam herplaatser Joy erbij. 2004 was ook het jaar dat ik mijn eerst digitale spiegelreflex kreeg, een Canon EOS 300D! Sindsdien zijn beide hobby's: de honden en het fotograferen, aardig uit de hand gelopen. Vandaar de totstandkoming van deze website.

FAQ - Frequently Asked Questions

Wanneer ben je begonnen met fotograferen?
Het begon ooit met een oude, analoge spiegelreflex camera van mijn vader en in 2003 kreeg ik mijn eerste digitale camera, een hele simpele Sony Cybershot. In 2004 heb ik mijn eerste digitale spiegelreflexcamera gekocht, een Canon 300D. Sindsdien is de hobby helemaal uit de hand gelopen.

Hoe gaat een shoot in zijn werk?
De hond moet lekker zijn gang kunnen gaan, het liefst los, maar als dat niet mogelijk is, is een lange lijn ook prima. Ze moeten vooral veel plezier hebben. Daarom werk ik ook niet met allerlei 'eisen', zoals een schone hond o.i.d. Wat heb je aan een schone Retriever als hij het liefst in de meest vieze sloot of modderplas ligt? Dat  laatste is toch veel leuker voor de hond en om vast te leggen? Als ze het niet meer leuk vinden of een pauze willen of niet op een bepaalde plek willen zitten of staan, dan doe ik dat niet. Ik forceer niets.

Fotografeer je ook wel eens andere dieren?
Soms, maar mijn grootste passie ligt toch wel bij honden. Ik denk ook dat die passie voor honden terug te zien is in de foto’s. Honden zijn van kleins af aan al een grote hobby en heb verschillende workshops en cursussen gevolgd op hondengebied (van gedrag tot aan beweging- en exterieurcursussen). Belangrijk bij het fotograferen van honden is ook dat je respect hebt voor het dier. 20 x laten zitten in de volle zon is niks voor de hond en niks voor mij. Als je die signalen niet oppikt en maar door blijft gaan, krijg je nooit dé foto.
Ik denk ook dat als je je ‘specialiseert’ in een bepaalde diersoort dat je daar ook nog alle kanten mee op kan. Een gevoelige Duitse Dog of Sint Bernard of een stoere Chihuahua of Jack Russell Terriër zo vast leggen zoals hij/zij werkelijk is, daar streef ik naar. Elke hond heeft wel iets.

Maak je ook studiefoto’s?
Nee, om diverse redenen maak ik geen studiofoto’s. Ik vind dit zelf ‘een vak apart’ en laat dit liever over aan iemand die er verstand van heeft. Er zijn er inmiddels genoeg! Ernst von Scheven, Bonnie van den Born, Githa van Eeuwen, zij maken allemaal studiofoto’s mocht je daar naar op zoek zijn. Daarnaast heb ik de ruimte en het materiaal niet en tot slot fotografeer ik zelf liever buiten, niet alleen voor de honden, maar ook van mijzelf. Het is elke keer weer een uitdaging om een goede plek te vinden. Al vind ik het ook wel erg leuk en prettig voor de hond om hem/haar thuis te fotograferen. Je legt dan ook gelijk zijn favoriete slaapplek, speeltje en gewoontes vast.

Wat doe je als een hond niet op de foto wilt?
Elke hond is anders, de ene is gefocust op zijn/haar baas, de ander op een balletje of iets lekkers. Vaak weten de baasjes wel wat dat is voor zijn/haar hond en soms is er net een geluidje wat al genoeg kan zijn en soms kan net een vreemde hond die aan komt lopen een gave pose geven. Tot nu toe *even afkloppen* lukt het zelfst met de meest verlegen of drukke honden om wel foto's te maken die de mensen aanspreekt.

Fotografeer je ook meerdere honden?
Ja zeker! Hoe meer honden, hoe meer geduld je moet hebben, maar des te leuker is het als het een geslaagd eindresultaat oplevert.

Hoe lang duurt een shoot?
Gemiddeld ben ik toch wel één à  twee uur bezig, afhankelijk van de hond(en), locatie en zelfs het weer. Soms is het eventjes wachten op goed licht ;)

Waar fotografeer je mee?
Het is niet altijd het materiaal wat de foto maakt is het eerste wat ik dan altijd denk. Maar om antwoord te geven op de vraag: ik heb nu een digitale spiegelreflexcamera van Canon.

Waarom fotografeer je eigenlijk honden?
De meeste mensen beschouwen hun hond als familielid, net als ik. Ze geven ons zoveel, maken ons vaak aan het lachen, staan ons altijd kwispelend (en/of blaffend) op te wachten als we thuis komen en geven ons onvoorwaardelijke liefde. Dat laatste klinkt verschrikkelijk cliché, maar het is wel zo. En wat is er mooier om dat vast te leggen?

Heb je verder iets met honden?
In het eerste stukje heb ik het over mijn uitpuilende boekenkast, die puilt nog steeds uit. Stapels (oude) hondentijdschriften liggen onder mijn bed. Verder heb ik verschillende workshops en lezingen gevolgd op het gebied van honden (gedrag, voeding etc.) en een aantal jaren geleden Kynologische Kennis 1. Naast het fotograferen studeer ik natuurgeneeskunde voor dieren. Ook daar ben ik bezig met honden, zo krijgen we o.a. het vak beweging en massage en loop ik stage bij o.a. dierenartsen, fysiotherapeuten en gedragstherapeuten. Ik ben ook jarenlang actief geweest binnen de rasvereniging van de Grote Zwitsers, je bezoekt dan shows, clubmatches (zelfs in het buitenland). Dus je weet zo´n beetje hoe alles in elkaar steekt en hoe alles werkt. Kortom: een hondengek dus!

Wat is de meest bijzondere foto?
Dat moet toch wel die van Laika de Rottweilermix zijn die in het asiel in Leiden zat (waar ik sinds 2004 fotografeer). De dag dat de foto op de site kwam belde er gelijk iemand: we zijn verliefd geworden op de foto en we komen haar morgen halen. Dat is toch geweldig om te horen? Daar doe je het voor. De foto is nu ook nog te zien op het welkomstbord van Dierenasiel Stevenshage in Leiden.